Sumqayıtda dəfn olunan itkin-şəhid Mehriban Qarayevanın kiçik qardaşı Famil Sumqayit24.az-ın əməkdaşına onun necə döyüşə getdiyindən, itkin düşməsi barədə xəbəri necə eşitdiklərindən danışıb.
Famil Qarayev əslində özünün döyüşə getmək istədiyini bildirib:
"Sumqayıtda gəzə-gəzə fikirləşirdim və özümü çox narahat hiss edirdim. Nişanlım Ağcabədi rayonunun Qaradolaq kəndindən idi. Həmin dövrdə vəhşi ermənilər insanlara çox zülm edirdi. Buna dözə bilmədim. Birdən-birə qərara gəldim ki, mən də döyüşə gedəcəyəm. Sonradan deməsinlər ki, "o Sumqayıtda oturdu, mən isə burada döyüşdüm". Bu, mənə yaraşmazdı.
Hərbi komissarlığa getdim və qeydiyyatdan keçmək istədiyimi bildirdim. Dedilər ki, yer yoxdur. Gördüm ki, üç avtobus dayanıb, hamısı da doludur. Arxa qapıdan güclə minib Bakıya, o vaxtkı xiyabana yollandıq. Həmin vaxt xiyaban kiçik bir meydança idi. Orada sıraya düzülüb fırlanırdıq. Birdən gördüm ki, bacım da oradadır. Sıradan çıxa bilmədim. Öz-özümə sual verdim: "Bu qız burada nə edir?" Düşündüm ki, sıra bitəndən sonra danışaram.
Sıradan çıxandan sonra onu çağırıb soruşdum: "Mehriban, hara gedirsən?" Dedi: "Qarabağa". Soruşdum: "Sənin Qarabağda nə işin var?" Cavab verdi ki, getmək istəyir. Dedim: "Mən gedirəm, mən buraya ona görə gəlmişəm. Ora sənlik deyil". O isə israrla dedi ki, gedəcək. Mən də qəti şəkildə bildirdim ki, getməyəcəksən. O vaxt bacı qardaş sözündən çıxmazdı.
Daxilimdə düşünürdüm ki, bəlkə sevdiyi biri var və onunla birgə getmək istəyir. O zaman belə hallar olurdu. Dedim ki, qayıtsın. Amma o, axırda mənə dedi: "Anamızın qəbri xətrinə, sən nişanlısan, qayıt". Bu söz mənim üçün son nöqtə oldu. Ana andı bizim ailədə çox müqəddəs idi. Ona görə də vidalaşdıq, ağlaşdıq. Onun gedəcəyini gözləmədən geri qayıtdım.
Təxminən 2 ay sonra onun itkin düşməsi barədə xəbər aldıq. Ağdama getdik. Orada komandiri bildirdi ki, olduqları maşın partladılıb, onları xilas etmək mümkün olmayıb.
