Xəzər bəzən susur, bəzən danışır. Sumqayıt isə uzun illər onun səsini sadəcə uzaqdan dinlədi. Bu şəhər hələ sovet illərində alovlanan zavod boruları, gənclik enerjisi və tələskən həyat ritmi ilə tanındı. Dəniz vardı, amma dənizlə görüş üçün bir yol yox idi. İnsanlar sahilə baxıb ürəklərində bir cümlə gəzdirirdilər: "bir gün bura da gəzinti yeri olar…"
2016-cı ilin sentyabrında Sumqayıtın taleyində yeni bir səhifə açıldı. Dənizin mavi suları ilə şəhərin nəbzi arasında uzanan Sumqayıt bulvarı rəsmi olaraq istifadəyə verildi. Sənaye səsi ilə tanınan Sumqayıt ilk dəfə dənizin nəfəsini bu qədər yaxından hiss etdi.
Amma bu gözəllik səbrin hesabına yarandı. Bulvarın tikintisi zamanı Xəzər öz xarakterini gizlətmədi. Güclü küləklər, qəfil qalxan dalğalar bəzən gecə ilə gündüzü yerini dəyişirdi. Sahilin bir hissəsi dənizdən doldurularaq yaradıldığından, texnika və insan əməyi dalğalarla üz-üzə qalırdı. Tikintidə çalışanlar sonralar xatırlayırdılar: bəzən səhər gəlib axşam görülən işi yenidən başlamaq lazım olurdu. Sanki dəniz deyirdi: "məni başa düşmədən məni dəyişə bilməzsiniz".
O günlərdə şəhər sakinləri tez-tez sahilə gəlirdi. Sadəcə baxmaq üçün. Biri deyirdi: "bu yer parkdan böyük olacaq", digəri isə susub gülümsəyirdi. Çünki hamı hiss edirdi: bu, adi tikinti deyil, ümid tikintisidir. Uzun illər ağır sənaye ilə yaşayan bir şəhərin nəfəs almaq cəhdi idi bu.
Bu gün Sumqayıt bulvarı 4.2 kilometr boyunca uzanır. Geniş park zolaqları, Bayraq Meydanı, açıq teatr və sakit gəzinti yerləri ilə doludur. Gün batanda Xəzərin səsi addımlara qarışır. Bir vaxtlar dalğalarla mübarizə aparılan bu sahil indi insanlara sakitlik paylayır, sanki borcunu ödəyirmiş kimi.
Sumqayıt bulvarı sadəcə bir məkan deyil. Xəzərlə aparılan səbrli söhbətdir. Şəhərin özünə inamının sahil boyu uzanan sübutudur.
