Xalq arasında bu çərşənbə “İlaxır çərşənbə”, “Axır çərşənbə”, “Torpaq çərşənbəsi”, “Çərşənbə-suri” də adlanır. Bu çərşənbə torpağın isinib oyanması rəmzidir, yer oyanır, torpaq nəfəs alır.
İnama görə təbiətdə bütün mövcud olanlar üçün özül olan torpağın oyanması ilə, yel, su, atəş daha böyük güc alır, adamları yoxsulluq və qıtlıqdan, çətinlik və sıxıntıdan qurtarmaq üçün özündə daha böyük qüvvə, güc tapır. Torpaq yaradıcı, törədici olduğundan ona “ana torpaq” deyə ehtiram göstərirlər.
Axır çərşənbədə heyva çubuğundan gözmuncuğu düzəldərlər, uşağa beşik düzəldərlər, gün çıxmamış su üstundən atlanarlar, qorxanların başından su töküb qorxularını alarlar. Həmin gün evdən borc pul, od, kibrid, çörək verməzlər.
