Azərbaycanda milli dövri mətbuatın əsası 22 iyul 1875-ci ildə, Həsən bəy Zərdabinin Bakıda “Əkinçi” qəzetini nəşr etməyə başlaması ilə qoyuldu. “Əkinçi” qəzeti Azərbaycan dilində yayımlanan ilk qəzet idi. Ümumilikdə 56 sayı buraxılmış qəzet 29 sentyabr 1877 ildə fəaliyyətini dayandırdı. Bunun əsas səbəbləri Rus İmperiyasının senzurası, qəzetə olan təzyiq və rus-türk müharibəsinin başlaması oldu.
AXC dövründə (1918-1920) hökumət mətbuatın və söz azadlığının inkişafında ciddi addımlar atıb. 3 iyul 1918-ci ildə "Azərbaycan Cümhuriyyəti hökumətinin xəbərləri"nin nəşri haqqında qərar qəbul edilib. 15 senyabr 1918-ci ildə isə "Azərbaycan" qəzetinin ilk nömrəsi Gəncə şəhərində çapdan çıxıb. 1919-cu ildə isə “Xalq qəzeti” çap olunmağa başladı.
Bolşeviklər hakimiyyəti ələ keçirdikdən sonra media üzərində senzura qoyuldu. Qısa müddətdə Azərbaycanda nəşr edilən 92 qəzetin fəaliyyəti dayandırıldı. SSRİ dövründə Azərbaycanda “Bakinski raboçi”, “Vışka”, “Kommunist”, “Azərbaycan gəncləri” və s. qəzetlər çap olunurdu. 1952-ci ildə Sumqayıtın ilk şəhər qəzeti “Sosialist Sumqayıtı” (indiki “Sumqayıt” qəzeti) buraxılmağa başladı.
Azərbaycanda müstəqil mətbuatın bərpa edilməsi “Səhər” (04.08.1989) və “Azadlıq” (24.12.1989) qəzetlərinin çap olunması ilə başladı. “Səhər” qəzetinin rəhbəri jurnalist Məzahir Süleymanzadə, “Azadlıq” qəzetinin isə - jurnalist Nəcəf Nəcəfov idi.
1991-ci ildən Azərbaycan Respublikası Prezidentinin sərəncamı ilə “Əkinçi” qəzetinin nəşrə başladığı gün - 22 İyul Milli Mətbuat Günü kimi qeyd olunur.
